Spis wszystkich numerów

Tom 11 (2019): Women’s Representations

Jedenasty numer „Dziennikarstwa i Mediów” poświęcony jest przede wszystkim medialnym wizerunkom kobiet. Trzy pierwsze zamieszczone w nim artykuły dotyczą obrazów postaci kobiecych pojawiających się w kulturze sardyńskiej. Duilio Caocci analizuje bohaterki występujące w prozie Grazii Deleddy — pisarki nagrodzonej w 1926 roku Nagrodą Nobla. Następnie Ewa Baszak opisuje kino sardyńskie i wskazuje na tradycyjne wzorce kobiecości, które w tej kinematografii się pojawiają. Z kolei Giulia Pilloni przywołuje dokonania, działającej na tej wyspie w latach sześćdziesiątych, grupy teatralnej La Maschera of San Sperate.

Zamieszczony w dalszej części numeru artykuł Hanny Kowalskiej skoncentrowany jest na filmach Urlicha Seidla i postaciach kobiecych obecnych w twórczości austriackiego reżysera. Natomiast zamykający numer tekst Arkadiusza Lewickiego to próba wskazania, czym różnią się od siebie terminy transgenderyzm, transwestytyzm oraz cross-dressing i w jaki sposób polskie kino różnych dekad prezentowało postaci o niejasnej tożsamości płciowej. Warto również dodać, że numer jedenasty „Dziennikarstwa i Mediów” jest w całości anglojęzyczny.

Tom 10 (2018): Wizerunki kobiet

Dziesiąty numer „Dziennikarstwa i Mediów” poświęcony jest medialnym wizerunkom kobiet. Renata Łukaszewska opisuje obraz Zofii Beksińskiej wyłaniający się z książki Magdaleny Grzebałkowskiej. Sylwia Dec-Pustelnik ukazuje, jak w prasie prezentowana była Wanda Rutkiewicz. Urszula Tes nie tylko zajęła się wybitną polską dokumentalistką, Ireną Kamieńską, ale przeanalizowała także, w jaki sposób autorka Robotnic ukazuje w swoich filmach kobiety. Z kolei Agnieszka Całek przygląda się powieści Margaret Atwood Opowieść podręcznej i powstałemu na jej podstawie serialowi, wpisując je w dyskusje na temat praw kobiet. Kolejne dwa artykuły dotyczą kwestii związanych z komunikowaniem marketingowym. Patrycja Kochanek bada medialny wizerunek Chiary Ferragni, Krzysztof Waraksa i Dominika Ziętek zaś przeprowadzają analizę mitologizacji ról genderowych we współczesnych reklamach perfum. Ostatni tekst, autorstwa Katarzyny Pruś, dotyczy antropologii medycznej i terapeutycznej roli baśniowych opowieści.

Tom 9 (2018): Metodologie i praktyki badawcze

Zmediatyzowana rzeczywistość dostarcza potencjalnym badaczom niespotykanych dotąd w nauce zasobów danych. Wyjątkowość sytuacji, z którą mamy do czynienia, to nie tylko kwestia ilości, to także przełamanie barier technologicznych w dostępie, dostarczenie wielorakich narzędzi do analiz, działań badawczych, fragmentacji, scalania, rekonfigurowania — wszystkiego z wszystkim. Pytanie pierwsze brzmi, co z tym wszystkim robimy, co z tego wyniknie dla władz poznawczych człowieka. Jest jeszcze pytanie drugie, mniej oczywiste: czy dostępność materiału i jego operacjonalizowalność to jedyna zmiana. A relacja badacz– materiał badawczy? Co z nią się dzieje w dobie big data? Metodologie i praktyki badawcze medioznawstwa zajmują praktycznie i w refleksji teoretycznej autorów dziewiątego numeru czasopisma „Dziennikarstwo i Media”.

Tom 8 (2017): Kody i strategie w komunikacji

Kto, co, do kogo, w jakim celu, z jakim skutkiem? — to odwieczne pytania badaczy mediów i komunikacji społecznej. Najnowszy numer czasopisma „Dziennikarstwo i Media” zaprasza w podróż do Izraela, by poznać tamtejszy system medialny, do klasztoru, by na własne oczy zobaczyć zakonnicę korzystającą ze Snapchata, czy do galerii obrazów, by zrozumieć ich wizualną wartość. Wśród kodów i strategii komunikacji znajdziemy teksty o discopolowych piosenkach i teksty o publikacjach przy wegańskim stole, dowiemy się też, co łączy lub dzieli dziennikarza i blogera oraz czym jest femvertising i dlaczego jest skuteczny.

Tom 7 (2017): Media. Władza. Komunikacja

Intelektualne, emocjonalne i poznawcze napięcia na styku: mediów, władzy i komunikacji to główny wątek problemowy prezentowanych w 7. numerze czasopisma "Dziennikarstwo i Media" tekstów. Przygotowali je wrocławscy medioznawcy, badacze kultury komunikowania społecznego, filmoznawcy, językoznawcy i teoretycy komunikacji. Zróżnicowane metodologicznie, tematycznie i materiałowo artykuły stanowią ciekawą propozycję nie tylko dla środowiska akademickiego, ale i dla licznych odbiorców, którym nieobca jest problematyka kształtowania wizerunku, wpływu, komunikacji międzykulturowej, reklamy i współczesnego dziennikarstwa w Polsce i na świecie.

Tom 6 (2016): Teoria i praktyka medioznawstwa

Medioznawstwo w jego teoretycznym i praktycznym ujęciu badawczym zasługuje na szczególną uwagę. Zebrane w nowym tomie prac wrocławskiego środowiska badaczy mediów i komunikacji teksty odnoszą się zarówno do zagadnień teoretycznych, jak i praktyki badań i refleksji nad mediami. Autorzy zajmują się w prezentowanych tekstach problematyką mediów krajowych, systemami medialnymi krajów europejskich, dzielą się wynikami autorskich badań zagadnień komunikacji profesjonalnej (dziennikarskiej, reklamowej, wizerunkowej, public relations i marketingu politycznego). W tomie zamieszono zarówno teksty uznanych badaczy, jak i utalentowanych debiutantów. Można także śledzić przemiany i wzbogacającą się refleksję dotyczącą bogatej i różnorodnej tematyki, która interesuje wrocławskie (i nie tylko) środowisko badaczy komunikacji, mediów, wizerunku i dziennikarstwa.

Tom 5 (2015): Media zmieniającego się świata

Zmieniają się media, bo zmienia się świat. Nie jest oczywiste, czy ta zależność działa i w drugą stronę. Relacjom między zmieniającymi się mediami i zmieniającym się światem poświęcona jest większość tekstów, które składają się na nowy tom rocznika wrocławskich medioznawców. W centrum dociekań stoją media zmieniającej się cywilizacji systemów medialnych Europy i Ameryki. Autorzy, którymi są zarówno uznani badacze, jak i debiutanci, starają się w wielonurtowych dociekaniach odpowiadać na pytania dotyczące kwestii dziennikarstwa, zawodów medialnych, komunikowania wizerunku, brandingu, public relations. Wartością tekstów jest przede wszystkim ambitna próba nadążania za aktualnymi problemami badań medioznawczych, połączona z szerszą refleksją dotyczącą zagranicznych systemów medialnych oraz polskiego dyskursu publicznego. Lektura dla ludzi mediów, dziennikarzy i studentów dziennikarstwa, kulturoznawców, politologów i socjologów.

Tom 4 (2013): Marka, media, komunikacja

W czwartym tomie „Dziennikarstwa i Mediów” opublikowano prace autorów reprezentujących różne ośrodki badawcze w Polsce, w tym także teksty pracowników naukowych Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego oraz doktorantów przygotowujących swoje rozprawy pod okiem profesorów IDiKS. Tom poświęcony został szerokiemu zagadnieniu wzajemnych relacji między marką, mediami i komunikacją. Autorzy poruszają zagadnienia związane między innymi z komunikowaniem wizerunku, mechanizmami komunikacji, zarządzaniem kryzysem w sytuacji wyjątkowej, a także ze współczesnym dziennikarstwem, a zwłaszcza ze zmianami wynikającymi z ewolucji technologicznej.

Tom 3 (2012): Przemiany świata mediów

Większość tekstów zawartych w trzecim tomie „Dziennikarstwa i Mediów“ koncentruje się wokół zagadnień związanych z szeroko pojętą przyszłością dziennikarstwa. Autorzy starają się odpowiedzieć na pytanie: w jakim kierunku zmierza samo dziennikarstwo, a także system medialny — szczególnie teraz, w dobie przełomowych zmian technologicznych, zawodowych, mentalnych. W tomie zebrane zostały teksty pokazujące rzeczywistość mediów z wielu perspektyw, dzięki temu można różne problemy oceniać z kilku stron. Znalazły w nim też miejsce publikacje prezentujące różne wątki i drogi dociekań, które są realizowane przez pracowników i współpracowników Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego.

Tom 2 (2011): Kształtowanie wizerunku jako narzędzie public relations

Wizerunek jako kluczowe narzędzie budowania relacji publicznych w komunikowaniu profesjonalnym jest znane i używane od lat. W książce pojawiają się nowatorskie ujęcia tego, czym jest wizerunek (stylem życia), jak jest wykorzystywany (do promocji pisarza w sieci), przez kogo (zakony i instytucje religijne), jak się go bada (metodologia bricolage). Autorzy zajmują się specyficznymi obszarami wykorzystania wizerunku do budowania opinii, przekonań i wartościowań (krąg „Naszego Dziennika”, przemysł funeralny, protestanccy fani gier komputerowych i Świadkowie Jehowy). Zbiór tekstów dotyczących wizerunku uzupełniają cztery teksty — dwa autorstwa badaczy polskich, dwa hiszpańskich — koncentrujące się na postaci i twórczości Ryszarda Kapuścińskiego.

Tom 1 (2011): Przestrzenie komunikowania

Zebrane w tomie teksty poświęcone są zagadnieniu komunikacji ujętej z perspektywy dziennikarstwa i badań nad mediami. Książka warta jest polecenia nie tylko studentom dziennikarstwa, innych kierunków humanistycznych, nauk społecznych, badaczom czy praktykom – pracownikom mediów, ale przede wszystkim odbiorcom informacji nadawanych codziennie przez środki masowego przekazu. W publikacji, oprócz mediów tradycyjnych: prasy, radia i telewizji, szczególnie szeroko opisywany jest internet. Autorzy artykułów i komunikatów zwracają uwagę ma zjawiska tak istotne dla współczesnego uczestnika społeczeństwa medialnego, jak: edukacja medialna (na poziomie szkolnym i uniwersyteckim), wpływ obcego kapitału na media, tabloidyzacja mediów, blogi, media społecznościowe i dziennikarstwo alternatywne, analizują dobrze znane laikom gatunki dziennikarskie (np. prognoza pogody) i z dziedziny public relations (komunikaty biur promocji), komentują przypadki aktualnego i historycznego dyskursu politycznego. Zaletą książki, na równi z jej tematyką, jest przystępny język, jakim posługuje się większość autorów.